Gratis retourneren? Het is tijd dat de politiek ingrijpt.

Gratis retourneren is jarenlang uitgegroeid tot de standaard binnen e-commerce. Ooit bedoeld als extra service voor de consument, maar inmiddels is het een commerciële noodzaak geworden waar vooral kleinere webshops de prijs voor betalen.

Mijn stelling is daarom helder: het is tijd dat de politiek onderzoekt of gratis retourneren aan banden moet worden gelegd.

Vanuit mijn ervaring in de logistiek en fulfilment zie ik dagelijks hoeveel impact retourzendingen hebben op webshops. Daarnaast heb ik hierover gesprekken gevoerd met verschillende Tweede Kamerleden. Tijdens die gesprekken merkte ik dat er begrip was voor de gedachte dat gratis retourneren niet alleen kleinere webshops benadeelt, maar ook fysieke winkels kan helpen wanneer consumenten bewuster gaan kopen.

Een ongelijk speelveld

Grote e-commercebedrijven kunnen de kosten vaak opvangen. Kleinere webshops voelen zich echter gedwongen hetzelfde beleid te voeren, waardoor een ongelijk speelveld ontstaat.

Gratis retourneren bestaat niet

De kosten worden altijd door iemand betaald: de webshop, de consument via hogere prijzen of uiteindelijk de maatschappij. Iedere retour vraagt transport, sortering, controle en verwerking. Bovendien zorgen retouren voor extra CO₂-uitstoot en onnodige transportbewegingen.

Een kleine bijdrage maakt een groot verschil

Een beperkte retourbijdrage stimuleert consumenten om bewuster te bestellen en vermindert onnodige retourstromen, zonder het retourrecht aan te tasten.

Tijd voor politieke discussie

Wat mij betreft verdient gratis retourneren dezelfde maatschappelijke discussie als andere marktverstorende prikkels. Niet om consumenten minder rechten te geven, maar om een eerlijker speelveld te creëren voor ondernemers, fysieke winkels te ondersteunen en onnodige belasting van de logistieke keten te verminderen.

Is gratis retourneren echt een consumentenrecht, of is het een marketinginstrument dat zijn doel voorbij is geschoten?