Logistieke tarieven 2027: wie betaalt uiteindelijk de rekening?

De jaarlijkse tariefonderhandelingen zijn weer begonnen. Daarmee liggen de logistieke tarieven 2027 op tafel: vervoerders presenteren hun prijzen, fulfilmentbedrijven beoordelen hun contracten en webshops proberen inzicht te krijgen in hun toekomstige kosten.

Maar volgens mij moeten we dit jaar verder kijken dan alleen de gebruikelijke prijsverhogingen.

Want naast stijgende kosten en veranderende volumes speelt er een andere ontwikkeling in de pakketmarkt: de groeiende rol van partijen die verzendvolumes bundelen en transporttarieven opnieuw doorverkopen.

Een prijsverhoging voor logistieke tarieven 2027 vraagt om onderbouwing

Personeel, energie, huisvesting, voertuigen en investeringen in distributienetwerken brengen aanzienlijke kosten met zich mee. Het is begrijpelijk dat vervoerders hun tarieven periodiek moeten aanpassen.

Dat geldt overigens net zo goed voor fulfilmentbedrijven.

Toch mag een jaarlijkse prijsverhoging geen automatisme worden. Wanneer tarieven stijgen, mogen zakelijke klanten verwachten dat duidelijk wordt waarop die verhoging is gebaseerd.

Ook de kwaliteit van de dienstverlening hoort daarbij. Hoe betrouwbaar zijn de bezorgprestaties? Welke verbeteringen zijn gerealiseerd? En wat mag de klant in 2027 verwachten?

Een hoger tarief hoeft niet onredelijk te zijn, maar moet wel passen bij de gemaakte afspraken en de geleverde dienstverlening.

Meer volume betekent niet automatisch betere tarieven

Tijdens jaarlijkse onderhandelingen speelt verzendvolume een belangrijke rol.

Webshops groeien, fulfilmentbedrijven investeren in capaciteit en vervoerders proberen hun netwerken zo efficiënt mogelijk te benutten.

Meer volume kan schaalvoordelen opleveren. Maar de kosten per pakket zijn ook afhankelijk van bestemmingen, pakketformaten, afhaalmomenten en de verdeling van zendingen over het jaar. In ons kenniscentrum lees je meer over hoe een fulfilmenttarief is opgebouwd.

Daarom is het logisch dat vervoerders verder kijken dan uitsluitend het totale aantal pakketten.

Tegelijkertijd mag van een vervoerder worden verwacht dat aantoonbare volumegroei serieus wordt meegenomen in de commerciële afspraken.

Maar hier ontstaat ook een interessante tegenstelling.

Waarom zou een partij die daadwerkelijk investeert in logistieke processen, personeel en infrastructuur niet minstens zo serieus worden beoordeeld als een tussenpersoon die vooral grote aantallen zendingen vertegenwoordigt?

De groeiende rol van stapelaars

Binnen de pakketmarkt zijn partijen actief die verzendvolumes van verschillende klanten bundelen om aantrekkelijke transporttarieven te verkrijgen.

Daar hoeft niets mis mee te zijn.

Voor kleinere webshops kan volumebundeling juist voordelen bieden. Zij krijgen toegang tot tarieven en diensten die individueel moeilijker bereikbaar zijn.

Maar er is een belangrijk verschil tussen partijen die daadwerkelijk logistieke waarde toevoegen en partijen waarvan het verdienmodel voornamelijk bestaat uit het verzamelen en opnieuw doorverkopen van verzendvolumes.

Wanneer meerdere commerciële schakels aan dezelfde zending verdienen zonder aantoonbare operationele bijdrage, ontstaat de vraag welke waarde zij werkelijk toevoegen.

Op korte termijn kan een vervoerder profiteren van het extra volume dat zulke partijen aanbrengen. Op langere termijn bestaat echter het risico dat de commerciële afhankelijkheid toeneemt en de eigen tariefstructuur onder druk komt te staan.

Naar mijn mening moeten vervoerders voorkomen dat zij onbeperkt ruimte geven aan dit soort stapelmodellen.

Niet iedere vorm van volumebundeling is ongewenst. Maar volume alleen zou onvoldoende moeten zijn om in aanmerking te komen voor de meest aantrekkelijke commerciële voorwaarden.

Strategische partnerships vragen om andere criteria

Vervoerders bepalen zelf met welke partijen zij strategische samenwerkingen aangaan.

Daarbij zou niet alleen gekeken moeten worden naar het aantal pakketten, maar vooral naar de kwaliteit en toegevoegde waarde van de organisatie.

Investeert een partner daadwerkelijk in logistieke infrastructuur? Zijn de operationele processen betrouwbaar? Worden zendingen efficiënt en correct aangeleverd? En draagt de samenwerking aantoonbaar bij aan een betere dienstverlening?

Een professioneel fulfilmentbedrijf investeert dagelijks in medewerkers, voorraadbeheer, orderverwerking, systemen en kwaliteit. Daarmee levert het een concrete bijdrage aan de logistieke keten.

Die bijdrage verdient erkenning bij het aangaan van langdurige vervoerdersafspraken.

In mijn eerdere artikel Wanneer mag je jezelf een professioneel fulfilmentbedrijf noemen? stelde ik al de vraag of een onafhankelijk keurmerk of objectief kwaliteitskader kan bijdragen aan verdere professionalisering van onze branche.

Juist bij de selectie van strategische partners zou zo’n toetsingskader waardevol kunnen zijn.

Niet om kleinere partijen uit te sluiten, maar om aantoonbare kwaliteit en operationele toegevoegde waarde zwaarder te laten meewegen dan uitsluitend verzendvolume.

Wat betekent dit voor de webshop?

Uiteindelijk heeft ook de webshop belang bij een gezonde logistieke keten.

Een scherp verzendtarief is aantrekkelijk, maar zegt niet alles over betrouwbaarheid, continuïteit en de verantwoordelijkheden van de betrokken partijen.

Wanneer een zending vertraagt of een probleem ontstaat, wil de webshop weten wie verantwoordelijk is en wie het probleem oplost.

In onze eerdere blog Wie bepaalt de klanttevredenheid van een webshop? bespraken we waarom de consument uiteindelijk de webshop beoordeelt op de volledige bestel- en bezorgervaring, ongeacht welke logistieke partij verantwoordelijk is voor een eventuele fout.

Juist daarom moeten prijs, kwaliteit en duidelijke afspraken hand in hand gaan.

Een goed logistiek contract draait niet uitsluitend om het laagste tarief, maar om een samenwerking die ook op langere termijn waarde toevoegt. Waar een tarief van afhangt en hoe een voorstel tot stand komt, lees je op Wat kost fulfilment?.

Tot slot

De onderhandelingen over de logistieke tarieven 2027 zouden wat mij betreft over meer moeten gaan dan jaarlijkse prijsverhogingen en volumekortingen.

Vervoerders moeten zich kritisch afvragen met welke partijen zij hun strategische partnerships aangaan.

Een fulfilmentbedrijf dat investeert in personeel, huisvesting, systemen en logistieke processen voegt daadwerkelijk waarde toe aan de keten. Hetzelfde kan gelden voor een tussenpersoon die aantoonbaar bijdraagt aan efficiënter transport of betere dienstverlening.

Maar wanneer een verdienmodel uitsluitend draait om het stapelen van verzendvolumes en het opnieuw doorverkopen van tarieven, zonder wezenlijke operationele bijdrage, moeten we ons afvragen wie daar uiteindelijk beter van wordt.

Mijn oproep aan vervoerders is daarom duidelijk: beloon niet uitsluitend volume, maar vooral de waarde die een partner daadwerkelijk toevoegt.

Want een gezonde logistieke markt ontstaat niet door steeds meer commerciële schakels tussen vervoerder en webshop te plaatsen, maar door samen te werken met partijen die de keten aantoonbaar sterker maken.